Een Travellerspoint blog

Epiloog

Wisten jullie dat...

overcast 18 °C

Dag vrienden,

wellicht voor de allerlaatste keer posten we een bericht op onze reisblog, vlak voor we het vliegtuig richting Belgie opstappen...

Over onze laatste dagen in Argentina kunnen we vrij kort zijn. In Rosario, best wel een mooie, aangename stad, wandelden we vooral wat rond in het centrum, gingen we shoppen, naar de kapper, en dat was het zo wel ongeveer. Back in Buenos Aires, waar we logeerden in het appartement van César, een Peruaan die we tijdens de eerste weken van de onze reis ontmoetten in Patagonia, gingen we ook aldaar shoppen (wintersolden!), een dagje naar Tigre (zogenaamd rustig stadje dat overspoeld wordt door Porteños op zoek naar een "rustig" stadje), naar de zoo in Palermo, Puerto Madero (de oude havenbuurt waar dokken en loodsen gerestyled zijn tot chique lofts en wandelesplanades), gingen we naar theater (een zeer luchtige komedie met een weer zeer sexy actrice, Raf is er nog altijd niet goed van), nog ene drinken met Andrew (de Canadees waarmee we de trekking in Chachapoyas deden en net als ons aan het einde van zn reis is), verrukkelijk Peruaans eten (beter dan al wat we in Peru zelf gegeten hebben!) en nog een allerlaatste keer naar onze favoriete buurt San Telmo.

laatste_dag_002.jpg

laatste_dag_004.jpg

laatste_dag_006.jpg

laatste_dag_007.jpg

Die laatste dagen van zo'n lange reis zijn niet bepaald de leukste. Je zit zo'n beetje tussenin, je bent niet meer echt aan het reizen, en je bent ook nog niet thuis. Bovendien waren we allebei wat verkouden (winter hé in Argentina, en best wel koud!) Dus we zijn heel blij dat we nu bijna terug thuis zijn (hoewel af te wachten wanneer precies met staking bij Lufthansa plus op Zaventem), en tegelijkertijd al een beetje nostalgisch om al wat voorbij is...

laatste_dag1.jpg

De laatste dagen hebben we ons een beetje onledig gehouden met het opstellen van lijstjes allerhande. Hieronder de belangrijkste conclusies...

WISTEN JULLIE DAT :

-Raf bij het verlaten van elk land dat we bezochten een quizje opstelde voor Ellen om te peilen naar wat ze er zoal van had opgestoken, inclusief te winnen prijzen en te ondergane straffen
-avocado in Peru palta heet en in Colombia aguacate
-we het gesis en gefluit van de Zuid-Amerikanen die je aandacht willen trekken voor een taxi, tour, of wat ze ook willen verkopen, meer dan beu zijn!
-Ellen zich vooral bezighield met het in kaart brengen van wat er zoal te beleven viel waar en Raf de knopen doorhakte
-het leven van een voetganger niets waard is in Zuid-Amerika, en al helemaal niet in Argentina
-je in Zuid-Amerika het gebruikte toiletpapier bijna nergens in het toilet mag gooien, maar steeds in een apart vuilbakje dat in het beste geval een deksel heeft...
-je in heel Argentina geen tampons met inbrenghuls kan vinden
-postkaartjes versturen geen sinecure is, wegens een onvindbaar postkantoor, onvindbare postzegels al dan onvindbare postkaartjes
-een goed ontbijt zeldzaam is, vooral in Argentina
-de meerderheid van de Zuid-Amerikaanse vrouwen volgens het omgekeerde peermodel geschapen zijn, wat het voor Ellen (een peermodel) heel erg frustrerend maakte om een broek te vinden (wat ook niet gelukt is)
-Vick (ja, dat middeltje dat je op je borst moet wrijven tegen de verkoudheid) ook een doeltreffend middel is tegen jeuk veroorzaakt door muggenbeten
-er overal internet is, de kwaliteit van de verbinding is een ander paar mouwen
-Ellen een loslopendehondenfobie heeft ontwikkeld door de vele straathonden in Zuid-Amerika
-wisselgeld een zeldzaamheid is, vooral in Argentina
-Ellen al haar hele leven last heeft van de zogenaamde bewegingsziekte, zowel op bus, vliegtuig, boot, zelfs in taxi's, niet evident als je je gedurende 5 maanden zowat constant moet verplaatsen!
-Ellen 3 notitieboekjes heeft volgepend met planningen, uitgaven, lijstjes, ...
-we 9 keer onze horloges hebben moeten verzetten
-we in 5 verschillende landen naar Friends hebben kunnen kijken
-mensen ons dikwijls voor Spanjaarden namen, vooral Raf met z'n zwaar Castellaans accent (en dus tijdens het EK voetbal om die reden voortdurend werd aangesproken over de prestaties van Spanje)
-we zowat met elk mogelijk vervoersmiddel hebben gereisd, nl. trein, bus, metro, muilezel, boot, vliegtuig, fiets en auto
-we onze bekomst hebben van rotslechte films op bussen, ondermeer te mijden : Rebels with a cause, My first wedding, Cheetah Girls ...
-Ellen het kotsbeu is dat Raf zijn weetjes en meningen over sport altijd tegen haar kwijtwou (en dus heel blij dat hij die binnenkort terug tegen mede-geïnteresseerden kan ventileren)
-je in Zuid-Amerika perfect het EK voetbal en de Tour de France live kan volgen
-we op 72 verschillende plaatsen hebben geslapen waarvan
49 hostals
(voor zij die geïnteresseerd zijn in de namen, kan handig zijn voor uw toekomstige reis : Telmo Tango, Via Via, I Keu Ken, Albergue Patagonia, Erratic Rock, Casa Bernardita, Al Fin del Mundo, Casa Margouya, Hostal 1004, Winca's, Life House Hostal, Hotel Albertina, Campo Base, Baluch Hostal, Las Rejas, Hostal El Cardón, Zimmer Brünig, Malka, Residencial Vilacoyo, Jardín del Sol, Colonial Inn, Aquisito, Hotel Paraíso, Hostal Garuda, Revash, Hostal Mirador, Hostal Tingo, La Casona, La Naranja Mecánica, Santa Ana, Naylamp, Inti Wasi, El Montañero, Llanganuco Lodge, Gran Hotel R'ickay, Hostal Los Frayles, El Huacachinero, Inka Hotel, Hostal Colibri, Hotel Yurupari, Hostal Colonial, Iguana, The Black Sheep, Decameron San Luis, El Viajero, La Casa de Felipe, Guesthouse Renacer, Copa Praia, Praia Serena, Puerto Canoas en BB Bulevar)
4 keer in een tent
4 keer op een boot
2 nachten op een vliegtuig
8 nachten op een bus
17 nachten bij vrienden
1 nacht bij een onbekende Peruaanse familie
1 nacht in een lemen hut
2 nachten in een junglelodge
-we 12 items verloren (waarvan 7 van Ellen en wonder boven wonder slechts 5 van Raf)
-we 13 maal officieel een landsgrens overstaken
-we in 3 verschillende zeeën zwommen (Pacifische, Caribische en Atlantische)
-we in totaal 3903 foto's namen
-Raf eigenlijk geen enkele keer noemenswaardig ziek is geweest
-we het heel fijn vonden dat jullie onze blog hebben gevolgd, en ook bedankt voor de reacties!
-we het geweldig goed hebben gehad samen op reis!

Tot heel erg gauw!

Raf en Ellen
Zuid-Amerikareizigers af

PS: Tijdens onze reis maakten we ook enkele onnozele filmpjes met onze fototoestellen, en het is eindelijk gelukt ze te uploaden!

Nummer 1: Torres del Paine in 360 graden (Chili)

Nummer 2: Pinguïn weet niet meer waarheen in Punta Arenas (Chili)

Nummer 3: Ellen loopt een zandduin af en is moe (Chili)

Nummer 4: Opnames van een low budget videoclip aan het Llanganucomeer (Peru)

Nummer 5: De Garganta del Diablo bij Iguazu (Argentina)

Geplaatst door Raf-Ellen 4:30 Gearchiveerd in Argentinië Reacties (4)

Paraty en Iguazú

Over de laatste paradijselijke stranden en grensoverschrijdende watervallen

sunny 17 °C
Bekijk Zuid-Amerika op Raf-Ellen's reiskaart.

Gegroet waarde parochianen,

Kwestie van niet alleen Rio de Janeiro te bezoeken in Brazilië, trokken we ook de omliggende provincie in. Een prachtige Costa Verde wachtte ons daar. Weeral paradijselijk stranden met daarachter dichte wouden. Aanvankelijk was onze bedoeling een dagje Paraty te bezoeken en dan naar Ilha Grande te gaan. Echter, doordat Ellen ziekskes was, moesten we deze plannen ietwat bijstellen en verbleven we drie dagen nabij Paraty. Jammer maar helaas, ik keek echt wel uit naar een nieuw luilekkereiland...

Paraty_005.jpg

Nu, Paraty en omgeving heeft gelukkig ook meer dan genoeg te bieden om drie dagen te vullen. Paraty zelf is een mondain Portugees-koloniaal stadje volgestouwd met duurdere restaurants en chique winkeltjes. Niet echt spek naar onze bek en al zeker niet naar het einde van de reis en de bodem van de portemonnee toe. Dus beperkten we ons vooral tot wat rondwandelen en ergens een hamburger eten.

Paraty_003.jpg

Paraty_002.jpg

De tweede dag trok ik naar het strand van Sao Goncalo. Zonder Ellen, die echt te ziek was die dag, maar met onze buren van het hostal. De namen Piet en Liesbeth verraden waarschijnlijk al dat het Vlamingen waren, uit Kessel-Lo zowaar! Dus tesamen met hen en hun drie kinderen spendeerde ik een aantal uren aan het strand en ook 's avonds kon ik nog wat aangenaam met hen babbelen op ons terrasje terwijl Ellen reeds/nog in bed lag.

Paraty_008.jpg

Dag drie vertrokken zij evenwel naar Sao Paolo, maar gelukkig was Ellen weer min of meer op de been! Dus na een busrit door een prachtig groen berglandschap met de zee die her en der komt piepen, belandden we in Trindade om een ander strand te bezoeken, Praia Cachadaco. Zalig mooi strand, hoge golven en mooi weer, meer moet dat soms echt niet zijn.

Paraty_009.jpg

IGUAZU_002.jpg

Paraty_011.jpg

Ik had gerust nog een aantal dagen aan de Costa Verde kunnen blijven, maar helaas wachtte in Rio ons vliegtuig om naar Foz do Iguacu te vliegen, en zaten onze laatste stranddagen van deze reis er dus op...

Groetjes,
een stilaan weemoedig wordende Raf

Ook nen goeiendag allemaal van mijnentwege!

Gelukkig was ik zo goed als helemaal hersteld toen we in Iguazú aanbelandden, om daar de wereldberoemde Iguazúwatervallen te gaan bekijken, niet de hoogste maar wel de omvangrijkste. We namen een vlucht vanuit Rio, via Curitiba tot in Foz do Iguacu aan de Braziliaanse kant, maar staken onmiddellijk de grens over naar Puerto Iguazú aan de Argentijnse kant, waar het leven stukken goedkoper is. We logeerden er in een gezellig, eenvoudig hostalletje, dat we officieel de prijs voor vriendelijkste personeel willen toekennen.

IGUAZU_008.jpg

Op zaterdag verkenden we de Braziliaanse kant van de watervallen en op zondag de Argentijnse kant. De watervallen liggen eigenlijk volledig op Argentijns grondgebied, waar je ze dus vanuit meer verschillende standpunten kunt bekijken, en ook van dichterbij, maar vanaf de Braziliaanse zijde heb je ook wel enkele mooie overzichten.

IGUAZU_011.jpg

IGUAZU_009.jpg

Nu, de watervallen zelf zijn zondermeer impressionant, en jullie moeten weten dat ze op geen enkele van de foto's allemaal staan, het zijn er echt tientallen die vlakbij elkaar liggen. Het is een beetje gek eigenlijk, want de omgeving van Iguazú doet niet echt vermoeden dat er zich daar één van de geweldigste natuurwonderen bevindt. Maar toch, 2 rivieren, de Paraná en de Iguazú, komen op een zeker punt samen en storten zich massaal de diepte in.

IGUAZU_014.jpg

IGUAZU_015.jpg

IGUAZU_016.jpg

IGUAZU_018.jpg

Jammergenoeg zijn de watervallen ook heel erg toeristisch uitgebaat en -gebuit. Zowel aan de Braziliaanse als aan de Argentijnse zijde hebben ze er zelfs een klein pretpark rond gebouwd, met een panoramische lift, een treintje, ... Je kan ook niet echt vrij rondlopen, je moet duidelijk uitgezette bruggetjes volgen die allemaal samen een parcours vormen, en er is geen andere optie. Beetje jammer wel, ik had het me toch anders voorgesteld. Ik moest met meewoed terugdenken aan een andere geweldig hoge waterval in Peru die je pas na een dag stappen doorheen het nevelwoud kon bereiken... Maar in Iguazu is er zefs een autosnelweg aangelegd naar de watervallen...

IGUAZU_010.jpg

Maar bon, zonder meer impressionant, de hoeveelheid water, de snelheid en de kracht waarmee het naar beneden stort, de permanente nevelwolk die erboven hangt, en het oorverdovende geluid. Puerto Iguazu, waar we verbleven, was weer zo'n gek dorpje dat helemaal opgeslokt is, zonder er helemaal klaar voor te zijn, door het toerisme. Het deed een beetje aan El Chaltén en El Calafate denken, niet echt charmant dus.

Momenteel zijn we, na onze allerlaatste nachtbusrit (yes!), deze keer van 19 uren, in Rosario.
De cirkel is bijna rond...

Groetjes,
Ellenx

Geplaatst door Raf-Ellen 05.08.2008 10:17 Gearchiveerd in Argentinië Reacties (1)

Je m`envole au paradis, je vais à Rio

At the Copacabana

sunny 26 °C
Bekijk Zuid-Amerika op Raf-Ellen's reiskaart.

Hallo allemaal,

onze week Rio zit er zo goed als op, morgenvroeg vertrekken we namelijk richting Paraty, en dus is het tijd voor een blogpost.

Wie zich verwacht aan een beschrijving van 7 dagen aan ´t strand liggen, zit er serieus naast. We hebben hier niet stilgezeten. Hoewel het strand er ook af en toe aan te pas kwam.

rio_019.jpg

We huurden hier een fijn appartementje in de wijk Copacabana op 5 straten van het strand en dus begonnen we onze ochtend twee keer joggend op den dijk langs Copacabana tot in Ipanema. Onze manier om deel te nemen aan de lichaamscultuur in Rio. Het strand is hier namelijk overal en op en rond het strand loopt iedereen schaars gekleed: mannen in Speedo´s met opgefokte borstspieren en dito armen en vrouwen in te strak aangetrokken bikini´s zodat de borsten er lekker uitpuilen. Op het strand staat er her en der een rekstok opgesteld en een brug met gelijke leggers om oefeningen te doen en overal staan volleybalnetten en voetbalgoaltjes. Ellen ging dan ook nog langs de mani- en pedicure (spotgoedkoop! en zowat iedereen doet het hier) kwestie van niet uit de toon te vallen. Achter het strand ligt, zoals jullie wel weten, de zee en die is ook een vermelding waard. In de zee kan je hier nl. niet zwemmen wegens de te sterke stroming maar vooral ´kweenioeoge´ golven. Het éne moment sta je met je enkels in het water, dan komt er een golf aan gebulderd die je omver werpt en staat het water tot aan je kin.

rio_031.jpg

Zoals gezegd zaten we dus niet zoveel aan het strand, maar verkenden we vooral de stad. De twee meest toeristische stops zijn waarschijnlijk de Pão de Açucar en de Cristo Redentor op de Corcovado (voor de leken: twee bergskes (kaskes) met op nummer 2 een Jezusbeeld). Een geweldig zicht geven die op de stad! Overal bergen, baaien, stranden en daartussenin flatgebouwen geslingerd. En dan vergeten we nog de bergflanken die helemaal volgebouwd zijn met ogenschijnlijke minihuisjes, de favelas.

rio_028.jpg

rio_020.jpg

rio_025.jpg

eerste_dag_rio_142.jpg

En het klinkt wellicht gek, maar je kan hier een zogenaamde favelatour doen. We stonden er aanvankelijk nogal weigerachtig tegenover, maar positieve commentaren van medereizigers haalden ons uiteindelijk over de streep. En bovendien zijn Rio en de favela´s onlosmakelijk met elkaar verbonden, ze zijn omnipresent en liggen, in tegenstelling met dergelijke wijken in andere grote steden, middenin de stad. Zo gingen we op een dag twee favelas bezoeken (Rocinha, de allergrootste van Rio, en Vila Canoas). Echt wel cool. De politie komt daar niet, de drugsdealers bepalen daar de wet. Je ziet er dus mensen met pistolen in de band van hun short rondlopen of rondfietsen met een geweer rond hun nek. Zij regelen dus alles in een ongelooflijke bric à brac van op elkaar gestapelde huisjes met enkel dunne gangetjes ipv straten. De mensen die daar wonen hebben geen adres, ze hebben daar geen straatnamen, laat staan huisnummers. En toch leven de mensen er niet ongelooflijk slecht, er zijn daar winkeltjes, café´s her en der, een voetbalveldje, scholen, ... Een soort van parallelle maatschappij. De meest fortuinlijke onder de favelabewoners worden later topvoetballer en gaan, vooraleer naar Europa te verschepen, naar één van de grote voetbalclubs in Rio.

rio_002.jpg

rio_004.jpg

rio_001.jpg

rio_005.jpg

Wij zijn ook eens voor den Anderlecht gaan scouten in het Maracanã stadion, maar in de wedstrijd Vasco da Gama tegen Fluminense liep alleszins geen nieuwe Ronaldinho rond. We hebben wel een heel leuke wedstrijd gezien: 3-3, een penalty, een rode kaart en 90 minuten aan een stuk incluis de pauze een oorverdovend gezang, getrommel en geroep. Echt een aanrader zo´n avondje Braziliaans voetbal.

maraca_002.jpg

De stad zelf is ook al geweldig. Wij bezochten er de buurten Centro, Santa Teresa, Lapa, Urca, Copacabana en Ipanema (waar we de enige keer deze week lekker gingen uiteten). Allemaal op een boogscheut van elkaar maar verschillende werelden.
Aan Centro moeten we niet te veel woorden vuilmaken, da´s het economische centrum van een grote stad: veel hoge gebouwen met her en der nog een oud theater, of nationale bibliotheek tussen. Eén gebouw sprong er in het centrum wel tussenuit, de kathedraal. Het zal wel moderne architectuur heten en zijn fans hebben, maar ik vond het vooral een vieze betonnen fake mayatempel.

rio_009.jpg

De wijk Urca is zo een beetje de chique côté van Rio. Ligt op een schiereilandje aan de voet van de Pão en is een oase van rust vol met schitterende huizen en kalmere stranden zoals de Praia de Urca en de Praia Vermelha. Heel leuk om te wandelen, zeker als je de wandeling kan afsluiten op de Morro de Urca waar het wemelt van die kleine aapjes die mij aan onze Mark deden denken.

eerste_dag_rio_015.jpg

eerste_dag_rio_022.jpg

eerste_dag_rio_044.jpg

Santa Teresa is zo´n beetje de bohémien wijk van Rio, vol prachtige maar vervallen koloniale gebouwen, een trammetje dat je helemaal tot boven neemt, enkele leuke restaurantjes. Aangenaam om een namiddag in rond te kuieren.

rio_013.jpg

rio_012.jpg

rio_016.jpg

Rest ons nog de wijk Lapa. Hier hebben we eigenlijk enkel de bekende mozaiektrap gezien ( as seen in Snoop Dogg feat. Pharell -Beautiful) . We waren van plan hier ook nog eens op stap te gaan en wat Samba te komen kijken... Maar aangezien het de eerste keer in maanden was dat we een eigen keukentje hadden, kookten we voornamelijk zelf en bleven nadien binnen een beetje tv kijken of wat lezen. Zo 5 keer koken op 7 dagen scheelt natuurlijk financieel ook wat en dat mocht wel want Rio is DUUR.

rio_018.jpg

Oh ja, vandaag hebben we nog een klote-fietstochtje gedaan naar en rond een meer. Onmogelijk om dit op een normale manier te doen, zoveel volk: wandelaars, fietser, go-karts, skaters, ... om de vijf voet stoppen, uitwijken, ... Gelukkig was deze tocht niet te lang en had ik geen drinkbus bij me of die was waarschijnlijk Steelsgewijs naar één of andere Braziliaanse Moncassin zijn kop geworpen geweest.

rio_032.jpg

En dus zit Rio er op en het was geweldig!
Nog 5 dagen rondhangen in de provincie van Rio en vrijdag zitten we terug in Argentinie waar het allemaal begon zoveel maanden geleden.

Groetjes,
Raf

PS. Onze reis zit er bijna, wie dus nog een commentaartje kwijt wil, wacht niet te lang... We laten onze ganse blog wellicht afprinten, inclusief de commentaren, dus wie eeuwige roem wil in onze boekenkast, laat van je horen!

Geplaatst door Raf-Ellen 27.07.2008 16:52 Gearchiveerd in Brazilië Reacties (3)

Por la paz de Colombia!

Over de Colombiaanse bergen en opstappen voor vrijheid en vrede

sunny 23 °C
Bekijk Zuid-Amerika op Raf-Ellen's reiskaart.

Dag allemaal,

we zitten intussen in Rio de Janeiro maar nog even een verslag van onze laatste daagjes in Colombia.

Zoals jullie al wisten, ruilden we de hete Caraïben vorige week voor de veel frissere Colombiaanse bergen. We trokken nog 3 daagjes naar Boyacá, de provincie boven Bogotá, waar het ons erg aan de Peruaanse bergen deed denken, en daar zijn we absolute fans van, zo ook dus van Boyacá. Na een veel langere busrit dan voorzien (as always) kwamen we via het druilerige Tunja aan in Villa de Leyva, een koloniaal dorpje waar de tijd is blijven stilstaan. Maar wat bleek, in de met kasseistenen geplaveide straatjes was het op de koppen lopen, het was nl. feest voor de Virgen del Carmen, 5 dagen lang!! We hadden al even schrik dat we geen logement meer zouden vinden, maar via een reisagentschap kwamen we terecht in de enige jeugdherberg van Villa de Leyva, een half uurtje stappen van het centrum en gelegen hoog in de groene bergen. We kregen ook de beste room with a view (met weliswaar de allerslechtste matras).

raf_laatst..col_017.jpg

raf_laatst..col_002.jpg

raf_laatst..col_004.jpg

Daags nadien huurden we mountainbikes en fietsten we langs enkele van de lokale attracties, zo ondermeer een archeologische site vol met gigantische stenen penissen, en een Gaudi-achtig huis helemaal opgetrokken uit modder. Hoogst aangenaam fietstochtje!! ´s Avonds geraakten we in een internetcafé aan de babbel met een Hollander en een Braziliaan waarmee we nadien gingen eten en drinken, en waar ik ook een fotootje van heb gemaakt. In het verleden ben ik dit bijna altijd vergeten, foto´s te nemen van mensen die we leren kennen! Maar deze fijne ontmoeting werd dus toch vereeuwigd!

raf_laatst..col_011.jpg

raf_laatst..col_009.jpg

raf_laatst..col_010.jpg

raf_laatst..col_012.jpg

raf_laatst..col_016.jpg

Op vrijdag waren we zowat zeven uur onderweg terug naar Bogotá wegens een verschrikkelijk onweer!! Regen dat er uit de hemel is komen vallen, en de donderslagen klonken als bomaanslagen van de FARC, best beangstigend. Door de regen moesten we ook zowat een uur aanschuiven in het busstation om een taxi te kunnen nemen... Maar gelukkig wachtte ons opnieuw Jean-Pierre z´n appartementje om de avond in alle rust op de zetel voor de TV door te brengen, dat was lang geleden!!

Ons laatste weekend in Bogotá werd een stuk drukker dan we zelf in gedachten hadden. Zo gingen we nog Monserrate op tesamen met Jean-Pierre en diens studiegenootje Manuel. Vanop deze berg heb je een schitterend zicht hebt op de stad. Raf durfde het daar aan een groepje militairen, die trouwens in heel Colombia alomtegenwoordig zijn, te vragen of hij met hen op de foto mocht. En dus hebben we een foto met militairen, maar er ontbreken eigenlijk nog foto´s met de militaire politie, de guardia privada, verschillende soorten politieagenten, de wachters die je fouilleren bij het binnengaan van café of resto, de hondenmensen die je niet toelaten de gevel van het unief te trekken, ... Om maar te zeggen, het wemelt van de uniformen in Colombia. ´s Avonds stonden we nog enkele uren in de keuken ter voorbereiding van de brunch die we daags nadien zouden organiseren in Jean-Pierre zn appartementje. En ondanks onze vermoeidheid konden we het toch niet maken onze laatste avond in Colombia niet meer buiten te komen, dus trokken we nog naar een fijn café waar we ons beperkten tot één cocktailtje.

raf_laatst..col_018.jpg

raf_laatst..col_019.jpg

raf_laatst..col_021.jpg

raf_laatst..col_027.jpg

Zondag, afscheidsdag, nationale feestdag en dag van de mars voor de vrede en vrijheid van de gijzelaars van de FARC, deed het vroege opstaan dan ook pijn!! De mars was nl. al voorzien om 9u (hoewel hij eigenlijk pas vanaf 10u goed op gang kwam, Zuid-Amerikanen hé) dus stonden we om half 9 al klaar in vol ornaat, Jean-Pierre had ons nl. elk een T-shirt, special edition voor de mars, gekocht. Raf bleef wel thuis, om naar de Tour de France te kijken, en om nog de laatste hand te leggen aan de brunch, maar ik trok samen met Jean-Pierre en enkele vrienden de straat op!! Best wel impressionant, in totaal zijn er miljoenen Bogotanen op straat gekomen, her en der speelde een groepje of een fanfare, er werden gigantische Colombiaanse vlaggen meegezeuld, maar jammergenoeg liepen we een groot deel van de tijd naast een groepje neonazi´s, die ook tegen de FARC waren, maar voor een duistere Tercera Fuerza...

Ellen1.jpg

raf_laatst..col_031.jpg

raf_laatst..col_030.jpg

De brunch verliep vrij rustig (wij waren compleet uitgeput na 4 nachten slecht slapen) en aangenaam, met enkele vrienden en familie van Jean-Pierre en Ana-Maria (bij wie we in Cartagena bleven overnachten) en haar gezin. En ´s avonds gingen we compleet uitgeput richting luchthaven, en richting Brazilie...

raf_laatst..col_032.jpg

Ons maandje Colombia zit er alweer op, en we hebben het helemaal overleefd zonder enig probleem. Nu is Raf er ook van overtuigd dat Colombia zeker wel een toeristische bestemming kan zijn. Ik begrijp echt niet waarom het reisadvies nog steeds op niveau 3 staat (niet-essentiele reizen worden afgeraden), want als je de probleemgebieden vermijd, is Colombia eigenlijk net een van de veiligste landen (van Zuid-Amerika) die je kan bezoeken. Dus bij deze een oproep, wie zin heeft om naar Colombia te gaan, laat je niet afschrikken, daar is absoluut geen reden voor! En Colombia heeft ook heel wat te bieden, voor de eigenzinnige backpacker, zelfs voor families met kinderen. Wij komen in elk geval terug!

Groetjes uit Rio,
Ellen

PS van Raf: op TV zit hier het kanaal TV5 monde Latine, dat elke dag de RTBF uitzending van de Tour toont. Schitterend, ik heb dus nog niets moeten missen van de bergritten en met John Lelangue als co-commentator zit de kwaliteit ook wel snor. Komaan Cadelleke!

Geplaatst door Raf-Ellen 22.07.2008 17:44 Gearchiveerd in Brazilië Reacties (0)

Nog meer Caraibisch paradijs

Cartagena en Taganga

semi-overcast 20 °C
Bekijk Zuid-Amerika op Raf-Ellen's reiskaart.

Lieve vrienden,

na San Andrés zaten de Caraïben er gelukkig nog niet op, verre van zelfs. Het Colombiaanse vasteland heeft nog een lange Caribische kustlijn.

De stad die er op die kustlijn het meest bovenuitsteekt is Cartagena de las Indias. Een prachtige koloniale stad, de allermooiste volgens velen. Een paradijs voor kerk-toeristen en mensen die graag veelkleurige koloniale gebouwen zien. De hele stad is bovendien omringd door een eeuwenoude omwallingsmuur met uitsparingen waarin kanonnen werden opgesteld, en bovenaan staat een fort vanwaaruit werd geschoten op piraten en figuren als Francis Drake. Cartagena is echt een heerlijk samengaan van koloniale gebouwen en hippe restaurants en bars. Ze hebben er bijvoorbeeld ook een Cafe del Mar, gebouwd op de verdedigingsmuren van de stad.

raf_col_509.jpg

raf_col_404.jpg

raf_col_467.jpg

raf_col_496.jpg

raf_col_506.jpg

Onze uitvalsbasis in deze stad was echter niet de binnenstad maar het chiquere en mondaine Boca Grande, noblesse oblige n'est-ce pas. We mochten hier in het huis van Ana Maria, een vriendin van Jean-Pierre, verblijven tesamen met Jean-Pierre. Dik in orde: tegenover het strand, huispersoneel en airco op de kamer. Vooral dat laatste was geen overbodige luxe want Cartagena is tussen de buien door hot, hot, hot.

Naast het stadsbezoek trokken we ook weer de natuur in. Een voormiddag snorkelen rond de prachtige koraalriffen van de Islas del Rosario en 's namiddag chillen op Playa Blanca en op zo'n banaan achter een bootje hangen.

ellen.jpg

raf_duikt.jpg

raf_col_462.jpg

raf_col_447.jpg

raf_col_460.jpg

Na drie dagen Cartagena trokken we verder naar Taganga met de nodige tussenstops. Eerst el Volcán de Lodo, de moddervulkaan. Vulkaan is eigenlijk een groot woord voor een soort van 28 meter hoge molshoop met een krater waar je max. met 15 tegelijk in kan. Het leverde natuurlijk wel enkele grappige foto's op.

raf_col_516.jpg

raf_col_517.jpg

Vervolgens stopten we nog even in Baranquilla waar we Napoleón en zijn vriend Jaime ontmoetten, nog iemand die Ellen drie jaar geleden leerde kennen in Colombia. Naar welk idyllisch plekje in Baranquilla namen zij ons mee om iets te drinken en te eten? De shopping mall, natuurlijk!
Je moet weten dat Colombianen winkelcentra de absolute max vinden. In Armenia "moesten" we de eerste avond in de mall gaan eten, in Medellín is mall El Tesoro een lokale bezienswaardigheid, in Popayan waren ze apetrots op hun nieuwe mall en het aantal malls in Bogotá is schier ontelbaar. Stel je voor, je hebt in België buitenlandse vrienden voor 2 dagen op bezoek en je neemt hen mee naar Wijnegem Shopping Center.

Na de mall zetten we onze reis verder en kwamen we 's avonds in Taganga aan. Een klein, authentiek havenstadje met niet veel meer te bieden dan zee, vis en slaperige rust. En toch, in dit dorpje gingen her en der internetbars, resto's en hostals verborgen waaronder ons geweldige hostal, de Casa de Felipe. Bovenop een berg gelegen met prachtig uitzicht op de baai, vriendelijk personeel, veel verschillende terrassen, hangmatten en houten tafeltjes. Perfect dus, op één detail na: heet dat het 's nachts in onze kamer was!! Buiten koelde het 's avonds na dagen rond de 33 graden wel af, maar binnen dus niet en daar kan één ventilator geen verandering in brengen. Dus 's nachts regelmatig opgestaan om te douchen of een uurtje Sudoku's op te lossen en dan ben je natuurlijk 's ochtends maar half wakker.

raf_col_531.jpg

In deze halfwakkere toestand bezochten we ook het natuurpark Tayrona. Prachtig gewoon! Nu weet ik eindelijk waar de reclame "Bounty, een stukje paradijs op aarde" is opgenomen. Een natuurgebied gevuld met witte stranden, baai na baai, blauw water met daarachter palmbomen en de jungle. Achteraf gezien misschien wel spijtig dat we daar geen nacht bleven slapen in een hangmat, maar we zitten naar het einde toe nu eenmaal in een vrij strak schema. Bovendien was Ellen de vele muggebeten en de hitte weer grondig beu.

raf_col_561.jpg

raf_col_563.jpg

raf_col_565.jpg

raf_col_590.jpg

En dus landden we gisteren terug in Bogota en zitten we momenteel in de frisse Colombiaanse bergen.
Slechts een goeie vier weken die ons resten, en nog een drukke agenda!

Groetjes uit feestend Villa de Leyva,
Raf

PS Bij onze vorige entry hebben we ook nog enkele onderwaterfoto's gepost!

Geplaatst door Raf-Ellen 16.07.2008 11:10 Gearchiveerd in Colombia Reacties (1)

(Berichten 1 - 5 uit 31) Pagina [1] 2 3 4 5 6 7 »