Zuid-Amerika in 5 maanden

Vrienden en familie van den blog,

in afwachting van onze nachtbus richting Huaraz nog even een korte update.

Waar zaten we ook alweer? In Cajamarca! Leuk koloniaal beetje Cuzco-achtig stadje nog steeds in de bergen. Allemaal witte huisjes met groene deuren en balkons. Op zondag deden we in de voormiddag niet veel meer dan wat rondslenteren en internetten, met de bedoeling om in de namiddag enkele bezienswaardigheden te bezoeken... Echter, die bleken allemaal gesloten te zijn op zondagnamiddag! Pech! Dan zijn we maar nog wat gaan rondslenteren, zijn we een ijsje gaan eten bij een Hollander, heb ik eindelijk nog eens een nieuw kledingstuk gekocht, en er tegelijkertijd één weggegooid wegens te erg versleten zoals nog wel meer van onze (nvdr.: die van Ellen) spullen. 's Avonds kregen we allebei echter krampen (van de Hollandse ijsjes??) en hebben we de rest van de dag maar in bed doorgebracht, voor de TV met pizza!!

In een poging om onze verloren zondag een beetje goed te maken zijn we op maandag goed vroeg opgestaan. Eerst wilden we naar de Baños del Inca, de thermale baden vlakbij Cajamarca waar de inca Atahualpa zelf regelmatig zou gebaad hebben in vroegere tijden, en weer pech!! De openluchtbaden waren de ganse dag gesloten wegens schoonmaak!! We konden wel in een soort privébassin maar ik betwijfel persoonlijk of dat wel echt thermaal water was... Ik was het snel beu en ben dan maar voor een massage gegaan (20 sol of 5 euro!!) Bij het begin vroeg mijn masseuse of het hard of zacht moest, en ik wilde hard natuurlijk, in Belgie is het altijd te zacht naar mn zin. Maar amai, fuerte is bien fuerte hier, ik dacht op een gegeven moment dat ze mn rug ging breken, dan maar met een klein stemmetje gevraagd of het net iets zachter kon... Om 10u waren we al terug in ons hostal dus ruim de tijd om nog het Complejo de Belén, enkele barokke koloniale kerken en hospitalen, en El cuarto del rescate, de enige overblijvende kamer van het oude incapaleis en tevens dé kamer waar de laatste inca, Atahualpa, gevangen en vermoord werd door de Spanjaarden. We hadden een goeie gids, dus best wel interessant. (Nvdr.: nadien waren er nog inca's maar die waren benoemd door de Spanjaarden en tellen dus niet mee.)

En toen was het weer tijd voor een volgende busrit, richting Trujillo aan de noordkust. Vier films later, waarvan enkele best wel te pruimen films (Titanic! (nvdr.: valt niet onder de te pruimen films)), stonden we in Trujillo, en vandaaruit ging het per taxi naar Huanchaco, een kustplaatsje vlakbij Trujillo. Geweldig hostal met bijhorende cafetaria en verrukkelijk ontbijt, zicht op zee vanop het terras, een gezellige patio, TV op de kamer, geweldig!! En ook Huanchaco viel supergoed mee, zo bleek de volgende warme en zonovergoten dag. Eindelijk een fijne kustplaats in Peru!! We gingen Chan Chan, een tempel van de Chimú, bezoeken, de grootste nog overeind staande adobestad ter wereld (nvdr.: adobe=leem, geen relatie met Adobe Acrobat) . En gezien Huanchaco toch wel een beetje beschouwd wordt als een surfparadijs met geweldige golven waagden we ons in de namiddag aan onze eerste surfles!! We hadden een plaatselijke surfkampioen als instructeur en bij de theorie op het droge leek het allemaal wat moeilijk maar eens in het water liep het eigenlijk best wel los. Ik dacht op voorhand dat ik al lang blij zou zijn als ik al 1x in staat zou zijn om maar even op mn surfplank overeind te blijven staan, maar uiteindelijk lukte dat best wel regelmatig!! Ik vond het echt superleuk, wat misschien te verwachten was gezien ik zot ben van golven en van water, maar het lag me ook echt wel!! Enkel het telkens terug moeten peddelen met de armen tot een stuk dieper in de zee begon na een tijd wel op de spieren te werken, echt vermoeidend!! Maar echt een fijne belevenis, als we de kans krijgen om nog op een andere plek te surfen dan nemen we zeker een tweede les!!

's Avonds aten we verrukkellijk lekker in een vegetarisch restaurantje vlakbij ons hotel, en klonken we nogmaals (het wordt een gewoonte!) op het zalige leven dat we momenteel leiden. En vandaag bezochten we nog meer tempels, deze keer van de Moche, de tempel van de zon en van de maan. En de rest van de dag sleten we in Trujillo, nogal onaantrekkelijke stad, met nochtans heel wat mooie koloniale gebouwen, maar absoluut ongezellig. We botsten wel nog op een Belg, de eerste sinds lang, maar nu dus afwachten tot onze nachtbus naar Huaraz, in de Cordillera Blanca. Jawel, we trekken terug de bergen in en we hebben er zin in!!

Tot later met meer nieuws over onze zoveelste hoogtestage!!

Groetjes,
Ellen
(nvdr.: en Raf)