Een Travellerspoint blog

Regen en zon

Medellin en San Andres

semi-overcast 30 °C

Dag vrienden,

we hebben het de laatste dagen veel te druk gehad met genieten van de hemel op aarde dus pas nu een verslagje van ons bezoek aan Medellin.

De laatste weken leek het een beetje alsof het mooie weer op was. In Argentina, Chili en Peru hadden we altijd ongelofelijk veel geluk met het weer, nauwelijks regen gezien. Maar in Colombia, het land dat ik 3 jaar geleden al bezocht en me herinner als zonovergoten, zitten de weergoden ons wat tegen. Zo ook in Medellin, elke dag regen gehad. We hadden nochtans onze zinnen gezet op een nieuwe poging paragliden maar het heeft niet mogen zijn... Misschien lukt het wel in Rio.

medellin_084.jpg

Voor het eerst sinds lang zaten we nog eens in een echt packpackershostel, The Black Sheep. Niet geweldig, beetje vuil, wel in een goeie buurt, en gelukkig hadden we de beste kamer, naar ons gevoel toch. Ook veel vreemde mensen, waaronder een Australier die aan geheugenverlies leed. En we botsten ook nog op een oude bekende, een Engelse vrouw die we eerder in Argentina ontmoetten.

medellin_087.jpg

Medellin is een stad van grote contrasten. Een stad van armoede en drugsverslaafden, en een stad van hypermoderne shopping malls, originele parken, en plastische chirurgie. Het lijkt erop dat zowat de helft van de vrouwelijke bevolking met borstimplanten rondloopt, of anders zijn de Colombiaanse vrouwen zeer goed bedeeld. Raf keek zn ogen uit... Als bewijs een fotootje van een etalagepop in San Andres, als dit de norm is...

San_Andres_raf_010.jpg

We slenterden zo'n twee dagen door het centrun, en langs de verschillende parken met tot de verbeelding sprekende namen als Parque de los Deseos en Parque de los Pies Descalsos (dat wij na een ferme regenbui maar omdoopten tot Parque de los Pies Mojados).

medellin_077.jpg

medellin_083.jpg

Ik ging ook nog naar een voorstelling hedendaagse dans, me aangeraden door William, een jongen die ik 3 jaar geleden leerde kennen en danser bij het Ballet Folclorico de Antioquia. Heerlijk om na 4 maanden terug in een echte theaterzaal te zitten, voor velen zal het vreemd klinken maar collega's uit de culturele sector zullen wel snappen wat ik bedoel. Beroepsmisvorming zeker. En de voorstelling was niet slecht, alleen was er geweldig veel lawaai in de zaal, de deuren bleven gewoon opstaan, gsm's werden opgenomen, en constant waren er mensen die de zaal -lang niet altijd even discreet- verlieten. In CC Zwaneberg zou het niet waar zijn!

medellin_070.jpg

medellin_072.jpg

medellin_069.jpg

Naast Medelllin bezochten we ook nog enkele mooie plekjes in de provincie rond Medellin genaamd Antioquia. Zo kwamen we in het bloedhete Santa Fe de Antioquia terecht, een prachtig koloniaal dorpje (waar we in de namiddag de bevrijding van Betancourt en co vername), en de fascinerende Puente del Occidente over de rivier de Cauca. En twee dagen later bracht een combinatie van busjes en jeeps ons naar El Peñol, een gigantische rots van waarop je een prachtig uitzicht hebt op de omliggende streek, en het pittoreske dorpje Guatape vlakbij.

medellin_073.jpg

medellin_075.jpg

medellin_076.jpg

Rode draad doorheen onze dagen in en rond Medellin was Raf z'n verwoedde zoektocht naar wielertruitjes van de Colombiaanse ploeg "Colombia es pasion". En ik was bijna even blij als hem toen er ein-de-lijk een eind kwam aan z'n zoektocht.

medellin_089.jpg

Ellen

En toen mochten we het vliegtuig op naar het Caraibische eilandje San Andres, Colombiaans territorium maar voor de kust van Nicaragua. Een all-in verwendriedaagse waar we best wel al even naar uitkeken.

raf2_011.jpg

Toegegeven, San Andres heeft geen tempels, ruines, prachtige steden, overweldigende berglandschappen... Maar wel witte stranden, een azuurblauwe zee, palmbomen, koraalriffen en de daarbij horende veelkleurige vissen. Wat zou een mens daar doen behalve te genieten van deze hemel op aarde en all-in service? Niets dus, en conform dit masterplan vulden we onze dagen met hoogstaangename pietluttigheden als daar zijn snorkelen, strandliggen, sapjes uit cocosnoten drinken en lekker eten. We deden dit verspreid over vier plaatsen: Playas San Luis (aan ons *****-hotel) en Westview op San Andres zelf, en op twee speldekoppen daarrond genaamd Johny Cay en El Acuario.

raf2_002.jpg

raf2_010.jpg

Vooral het snorkelen was een echte ontdekking. Elke dag lagen we wel een uur in het water te dobberen met onze kop onder water om naar koralen en vissen te kijken. Nadeel van dit vele snorkelen zijn wel de verbrande rug (en billen in Ellen haar geval).

vissen_dichtbij.jpg

Raf_en_Ellen.jpg

San_Andres_raf_021.jpg

San_Andres_raf_022.jpg

Voor de rest spreken de foto’s wel voor zich denk ik.

Ondertussen zitten we terug op het vasteland in Cartagena en hebben we nog 10 dagen continentale Caraibische kust tegoed.

PS: We proberen binnenkort enkele onderwaterfoto’s getrokken met een wegwerpcamera te uploaden.

Geplaatst door Raf-Ellen 9:53 Gearchiveerd in Colombia Reacties (0)

Potvolkoffie Colombia!

Bogota - Popayan - Cali - Armenia

overcast 23 °C
Bekijk Zuid-Amerika op Raf-Ellen's reiskaart.

Vrienden,

we zitten ondertussen al even in Colombia dus hoog tijd voor een update.
Zoals Ellen reeds vertelde werden we in Bogota door 5-sterren hotel Jean-Pierre De Meerleer-Sanchez geweldig onthaald: handdoeken en chocolaatjes op ons bed (met donsdeken!), uitgebreid ontbijt, ... noem het maar op. Welverdiende luxe na de jungle ;-)

colombia_1_001.jpg

Tussen de regenbuien door slenterden we vier dagen door Bogota en zijn ontelbare winkelcentra. En als het regende... een cafe met EURO 2008 op de buis om te schuilen. Achterafgezien stonden de avonden eigenlijk voornamelijk in het teken van Ellen: we zijn een avond naar "Sex and The City the movie" gaan kijken, en eindelijk gaan dansen, een godganse avond salsa, cumbia, merengue en vallenato. Ik heb absoluut geen idee wat wat is en nog minder hoe er precies op te dansen. Gewoon met uw kont schudden en wat stoer rondkijken.

colombia_1_004.jpg

colombia_1_005.jpg

colombia_1_007.jpg

Na de vier dagen in Bogota trokken we naar Popayan. Na het drukke, moderne, Amerikaans aandoende Bogota een verademing!! 1 kleur overheerst in Popayan, wit!! Echt elk huis, elk gebouw is wit. Veel is er in Popayan niet te doen, maar het is gewoon geweldig gezellig in een volledig witte stad rond te lopen.

colombia_1_009.jpg

colombia_1_010.jpg

colombia_1_012.jpg

Twee dagen later en drie uur noordelijker kwamen we aan in Cali. Veel kunnen we over Cali niet vertellen, we zijn er namelijk maar een dag en een nacht gebleven. Die dag brachten we dan eigenlijk nog grotendeels door in de zoo. Het moet gezegd: ne schonen dierentuin met veel leuke beesten!

colombia_1_016.jpg

colombia_1_014.jpg

Derde stop was Armenia in de Zona Cafetera, de koffiezone!!! De familie die Ellen drie jaar geleden via Jean-Pierre leerde kennen stond er absoluut op dat we bij hen zouden logeren in hun naar Belgische maatstaven piepkleine huisje. We konden niet om de gastvrije uitnodiging heen en kampeerden dus drie nachten met zn vijven (Luz Adriana, haar man Javier, hun allerliefste dochtertje Manuela en wij) in hun gezellige bungalowhuisje.
Aangezien Manuela toch verlof had, adopteerden we haar voor twee dagen en bezochten allerlei koffiegerelateerde plaatsen rondom Armenia. Op zaterdag het Parque Nacional del Cafe, een attractiepark geheel gewijd aan de heilige boon. Misschien waren de attracties niet de spectaculairste maar de setting tussen koffievelden en bamboe-bossen was prachtig. Voldoende te doen en te zien voor een hele dag koffieplezier!

colombia_1_018.jpg

colombia_1_022.jpg

colombia_1_023.jpg

Op zondag stopten we bij een finca, een koffieboerderij, waar we een interactieve rondleiding kregen rond de geschiedenis van de koffie. Het interactieve gedeelte bestond erin dat we ons als Arabieren, Madame de Sevigny, uitzinnige Colombianen, ... moesten verkleden. Waarom Madame de Sevigny? Die vond de koffie met melk uit toen ze tijdens het zogen wat melk in haar koffie morste. Yep, zo doet een vrouw uitvindingen! Ik zou alvast geen Bloody Mary's meer drinken!!

colombia_1_026.jpg

Na het geschiedenisgedeelte liepen we nog wat rond op de finca en mochten we koffie plukken in authentieke outfit. Dit liep allemaal op wieltjes tot ik - zonder het goed te beseffen - een giftige worm streelde met mijn middenvinger. Wat begon als een bijensteek, dijde uit naar verschrikkelijke pijn in mijn hand, elleboog en vooral oksel en bovendien werd ik misselijk... Maar blijkbaar had ik al bij al nog geluk: deze vrij zeldzame koffieverlekkerde worm doet sommige mensen overgeven, hoge koortsen maken en flauwvallen. We zijn dan maar naar het ziekenhuis gegaan waar ze me intraveneus vanalles toedienden en nu moet ik nog een poos antibiotica nemen. Nu ja, weten we meteen waarom we die ziekte- en ongevallenverzekering hebben afgesloten. Het klote van deze hele affaire was dat ik de EURO 2008 finale miste...

colombia_1_028.jpg

colombia_1_029.jpg

colombia_1_030.jpg

Later gingen we met Manuela en haar mama naar het buitenverblijf van Luz Elena, een ex-collega van Adriana. Een bungalow met fantastisch uitzicht op de hele koffievallei. Een heel relaxte, leuke namiddag, pintjes drinken in de zon (die eindelijk nog eens volop van de partij was), keuvelen met de dames, ...

colombia_1_032.jpg

colombia_1_033.jpg

's Avonds trakteerden we Manuela en haar ouders nog op een bedankingsetentje, een verrukkelijke churrasco en een mooi afsluiter van een bijzonder fijn weekend.

IMG_4407.jpg

Daags nadien vertrokken we in alle vroegte naar Medellin!

Geplaatst door Raf-Ellen 12:38 Gearchiveerd in Colombia Reacties (1)

Tweehonderd en tien muggenbeten later...

Onze kennismaking met het Amazonewoud

rain 18 °C
Bekijk Zuid-Amerika op Raf-Ellen's reiskaart.

Dag allemaal,

van maandagmorgen tot woensdagavond zaten we in de jungle. En we zullen het geweten hebben! Alle DEET in zeer hoge concentraties en lange mouwen en broekspijpen ten spijt, hebben de mosquitos en sancudos ons niet minder dan zo'n 210 keer liggen gehad!! En jeuken dat dat doet, en hoe meer je eraan krabt, hoe groter en roder die beten worden, maar dat doet zo'n deugd!! Miserabel, mn kont is een slagveld evenals Raf zn voeten...

Enfin, behalve heel veel muggen hebben we gelukkig ook nog hopen andere beestjes gezien. Even schetsen, afgelopen zondag, in Iquitos, spendeerden we een groot deel van de dag aan het vergelijken van excursies en trips naar de jungle. We wilden voor 3 dagen weg, tenmiste 100 km van Iquitos verwijderd zitten omdat de kans dan groter is dat je dieren ziet, we wilden geen zogezegd primitieve indianenstammen zien, en qua comfort mocht het gemiddeld zijn. Nu, in Iquitos is zowat elke taxichauffeur en ogenschijnlijke passant wel verbonden met een reisbureautje, dus je wordt constant lastig gevallen en aangesproken, vanaf het ontbijt. Onze taxichauffeur achtervolgde ons zowat, en een gids van een reisbureau waar we uiteindelijk niet voor kozen, kwam zelfs aan onze hotelkamer kloppen om te horen of we al een beslissing hadden genomen. Bijzonder irritant, en zeker in de verzengende, afmattende hitte!

We kozen voor de goedkoopste formule, maar via een Canadees die we in Ica ontmoetten, wisten we dat die wel ok was. Onze gids Dani, geboren en getogen in de jungle, kwam ons op maandagmorgen oppikken en na een verfrissende boottocht op de Amazone kwamen we aan bij onze lodge. Echt wel ok, behalve dat het eten weer eens bijzonder eenzijdig rijst met kip of vis zou worden, maar goed.

IMG_4111.jpg

IMG_4128.jpg

IMG_4106.jpg

IMG_4068.jpg

Op onze driedaagse ondernamen we ondermeer een botanische wandeling waarbij onze gids ons vanalles vertelde over planten en bomen. We zagen gigantische honderden jaren oude bomen, met lianen, prachtige bloemen waaronder de Heliconia, typisch voor deze zone, ... Maar na een kwartier maakten we ook kennis met de reden waarom met dit gebied "regenwoud" heet. Je kan het het best vergelijken met een douche, verfrissend wel, en het houdt de mosquitos weg, maar na onze eerste wandeling waren de enige kleren die we meehadden drijfnat, en kregen we ze tot de derde dag niet gedroogd, dit door de hoge vochtigheidsgraad van de lucht (100 %!)

IMG_3951.jpg

IMG_3985.jpg

IMG_3954.jpg

's Avonds ondernamen we ook nog een nachtwandeling waarbij we, dankzij de regen, gigantische padden zagen, waarvan we er zelfs één vastnamen, en een tarantula.

IMG_3957.jpg

IMG_3963.jpg

IMG_3964.jpg

De volgende dag stapten we tot een laguna waar kaaimannen op de loer lagen (die we tot Raf zijn vreugde niet hoefden te ontmoeten, voor één keer had Raf meer schrik van dieren dan ik!), en we de Victoria Amazónica, een bijzondere waterplant, en een luiaard zagen. We visten ook op piranha's met wisselend succes.

IMG_3981.jpg

IMG_4022.jpg

IMG_4066.jpg

IMG_4002.jpg

De derde dag stonden we om kwart voor vijf op om de zondsopgang te kunnen zien boven de Amazone en heel wat tropische vogels. En in de namiddag gingen we nog dolfijnen spotten, roze en grijze, en zwemmen en voetballen in en op de Amazone, heel leuk!! De wedstrijd op de zandbank eindigde op 6 - 4 voor de jungleploeg tegen een wereldselectie waarbij Rafinho met 2 goals de aanvalstrom roerde.

IMG_4052.jpg

IMG_4081.jpg

IMG_4085.jpg

IMG_4094.jpg

Wat zijn nu samengevat onze impressies van de jungle? Wandelen in het Amazonewoud betekent met je laarzen kniediep door modder waden, schrik hebben een hongerige kaaiman of anaconda te kruisen, overdag maar vooral 's nachts uren in je bed kunnen liggen luisteren naar alle geluiden die je om je heen hoort, slecht slapen wegens de hitte en de alomtegenwoordige muggen, en je constant vies voelen door de mix van zweet, anti-muggenspul, zonnecrème en modder. Blij dat we dit deden, maar eerlijkgezegd ook blij dat het achter de rug is.

Op donderdag namen we de boot richting Leticia in Colombia, 9 uur stilzitten op een te smalle zetel, ik met constante buikpijn, Raf compleet uitgeput na nogmaals een zowat slapeloze nacht. Ook in Leticia was het verzengend heet.
Met de laatste energie in ons oververhitte lijf strompelden we nog even richting Brazilië (Tabatinga). Je kan er trouwens de grens over zonder migratiedienst of douane te passeren. Door de Amazone en haar zijtakken is het namelijk onbegonnen werk iedereen te registreren. Om dit op te lossen krijg je na aankomst 24u om je aan te melden, anders...

IMG_4153.jpg

We waren na al deze hitte heel erg blij toen we het vliegtuig richting Bogotá opmochten, 18 graden en regen, zo hebben wij Belgen het graag! Zoals verwacht werden we daar geweldig ontvangen door onze Colombiaanse vriend Jean-Pierre!!

Groetjes,
Ellen

Geplaatst door Raf-Ellen 17:14 Gearchiveerd in Colombia Reacties (1)

Met 4 op pad

Paracas - Huacachina - Nazca

overcast 18 °C
Bekijk Zuid-Amerika op Raf-Ellen's reiskaart.

Dag allemaal,

Je zou kunnen zeggen dat we ons nog niet manifesteerden als fervente museumgangers tijdens deze reis. En als we dan uiteindelijk eens een museum willen bezoeken, zoals vorige week vrijdag, blijkt dat het grootse Museo de la Nación gesloten is en de taxi ons nadien niet aan het Antropologisch en Archeologisch museum achterlaat maar we terechtkomen in een pre-inca-keramiekmuseum, gekend om erotische taferelen zoals op bijgevoegde foto. Boeiend!

costa_sur_029.jpg

Uiteindelijk was vrijdag een dagje om de tijd te doden tot we 's avonds onze vrienden Selle en Kristel konden afhalen op de luchthaven. Op zaterdagochtend werden ze feestelijk verwelkomd door een (zeer) lichte aardbeving, en na een dagje chillen in een ongewoon zonovergoten Barranco en Miraflores, trokken we samen naar de Peruaanse zuidkust waarover dit verslag.
Misschien belangrijk om weten is dat de zuidkust vorig jaar in augustus getroffen werd door een aardbeving (8.0 richter) en we daarom de grote steden of hetgeen er van overbleef wat meden.

costa_sur_001.jpg

Onze eerste stopplaats was Paracas. Ligt vlak naast de stad formerly known as Pisco. Veel valt er in Paracas 's avonds niet te beleven dus zetten we ons aan de nationale drank, de Pisco Sour, en aangezien we met 4 waren konden we wiezen! Dit spel uitleggen aan Ellen had wel wat voeten in de aarde aangezien ze enkel dingen kan onthouden waarmee ze een "emotioneel aanknopingspunt" heeft en ze slagen "hoopjes" noemt.
Daags nadien was het Pelikanen-dag: 's ochtends reeds op onze boottrip naar de Islas Ballestas en 's namiddags nog meer tijdens onze rit door het Parque Nacional. In dit natuurpark bezocht je ondermeer een soort van uitgeholde rotsbrug die men vanwege zijn vorm "de kathedraal" noemt. Echter, door de aardbeving van vorig jaar blijft hier niet zoveel meer van over. Onverwacht mooi natuurpark weliswaar, met nogmaals een maanlandschap maar deze keer vlak naast de kust.

costa_sur_004.jpg

costa_sur_002.jpg

costa_sur_003.jpg

costa_sur_005.jpg

costa_sur_007.jpg

We snorden dezelfde dag nog door naar Huacachina, een kleine oase net buiten Ica. Heel bizar zo'n oase: een vijver in het midden van de woestijn waarrond ze een (toeristisch) dorpje hebben gebouwd en iedereen drinkt er Punica! Huacachina is vooral synoniem voor relaxen aan het zwembad of in de hangmat, met een sandbuggy door de gigantische duinen racen, sandboarden en 's avonds wiezen met Ellen aka de goudvis (vanwege haar fenomenaal kaartgeheugen). Die sandbuggies zijn het best te vergelijken met een rollercoaster die net niet over kop gaat, echt gillen en gieren! Sandboarden betekent van een berg afglijden en buitelen om beneden te merken dat je reet vol zand steekt. Fantastisch dus!
Aangezien wij cultureel ontwikkelde mensen zijn (niet waar Mark), bezochten we ook 2 Piscodistillerijen. Een echte farce eigenlijk, ze spurten door de distillerij in 7 minuten en geven je een verwarde uitleg, schenken je vervolgens wat glazen Pisco in en hopen dan dat je flessen koopt. Niet dus!

costa_sur_010.jpg

costa_sur_011.jpg

costa_sur_013.jpg

costa_sur_015.jpg

costa_sur_020.jpg

costa_sur_022.jpg

costa_sur_021.jpg

Laatste stop op onze zuidkust-trip was Nazca. Wereldberoemd om zijn "mysterieuze" lijnen. Niemand weet precies waarvoor deze lijnen dienen: ceremonieel, aanduiding van ondergronds water, sterrenkalender, landingsbaan aliens, ... Hoedanook, we zijn daar dus overgevlogen in een Cessna en de nodige foto's genomen als bewijsmateriaal. Zo'n Cessna is echt leuk, die gaat helemaal schuin hangen om een beter zicht te krijgen en draait en keert rond elk figuur totdat Selle er een beetje mottig van werd. Ellen bleef aan de grond omdat ze het toch wel wat heel duur vond, niet zo gek is op vliegtuigen en al helemaal niet op zon kleintjes, en liever een museum wou bezoeken.

costa_sur_025.jpg

costa_sur_026.jpg

Op dit ogenblik zijn we terug in Lima en ontbreekt er nog 1 stukje in onze Peru- puzzel: de jungle rond Iquitos... Als dat maar goed afloopt voor onze helden.

PS: Een restaurantbezoek in Peru
We bestellen vier drankjes: drie van de vier drankjes worden voor mijn neus gezet, vierde drankje en het enige dat voor mijn neus moest gezet worden, wordt vergeten. Eten bestellen: pas binnen een half uur gaat de keuken open, twee minuten nadien kunnen we toch bestellen. Bij elke bestelde schotel trekt de ober een gezicht van "tiens hebben wij dat?", en vraagt zelfs of hij even op de kaart mag meekijken. Vervolgens krijg je het eten in gespreide slagorde. Iemand heeft al gedaan als de volgende zijn eten krijgt. De frieten zijn koud, ipv een pizza personal krijg je een mediana, ...
Het droeve van de zaak is dat dit geen grappig voorval is, maar eerder de regel.

PS2: Oplossing prijskamp
We zaten met 25 in onze colectivo. Gerlind zat er dus het dichtst bij (22) en haar wacht een mooie prijs in augustus.

Groetjes,
Raf

Geplaatst door Raf-Ellen 8:55 Gearchiveerd in Peru Reacties (1)

De Cordillera Blanca

Een verhaal van luxe en armoede

overcast 20 °C
Bekijk Zuid-Amerika op Raf-Ellen's reiskaart.

Lieve blogofielen,

We zitten net terug op zeeniveau na een week te hebben gespendeerd op 3000m hoogte en meer, rond Huaraz in de Cordillera Blanca.

rafa_031.jpg

De aanvankelijke bedoeling op die duizelingwekkende hoogte was een vierdaagse trek te doen met de tent over bergpassen tot 4600 meter. Maar aangezien dit bij vrieskou in een tent slapen en tonijn en ravioli uit blik fretten inhoudt, besloten we dat het ook anders kon! Dus trokken we naar een luxelodge op 3500 meter, diep in de bergen.

We verbleven in de "King"- kamer van de Llanganuco lodge met ergonomische matras, zicht op de vallei en een badkamer met warm water en een bad.
Hieronder hebben we er enkele fotootjes van, er bestaan ook badfoto's maar die horen op een ander soort website thuis ;-)

raf_022.jpg

raf_001.jpg

raf_010.jpg

Overdag organizeerden we dagwandelingen. De eerste dag naar het Lago Llanganuco op 3900 meter. Deze wandeling viel wat tegen door het bewolkte weer en het meer zag er ook niet super uit. We namen ter vergelijking ook de tweede dag een foto van hetzelfde meer. Wat een beetje zon toch kan doen!

raf_007.jpg

raf_011.jpg

Na het wandelen werden vergastte Brett, een Australiër die in de lodge werkt en zich al jaren verdiept in de wereldkeuken, op een driegangenmenu uit de Thais- Vietnamese keuken. Heerlijk en supergezellig bij kaarslicht!!

De tweede dag wandelden we serieus steil omhoog tot op 4600 meter tot aan de onmogelijk blauwe Laguna 69. Het was op momenten wel zwaar klimmen, maar Ellen hield zich sterk door aan een nieuw succulent avondmaal te denken en op die manier haspelden we de klim af in een recordtijd van 2u15minuten! En 's avonds was het weer gezellig tafelen samen met een fijn Frans koppel, naast ons de enige gasten in de lodge.

raf_012.jpg

raf_002.jpg

raf_004.jpg

raf_018.jpg

Ahja, voor de viezerikskes onder ons (Th. G. uit Le., A. D. uit Lu., D. VDP. uit H.) Laat uw verbeelding bij de naam van de lagune niet op hol slaan, het is gewoon nummer 69 zoals er ook nr. 68 en 70 bestaan.

Maar helaas, na een tijdje moesten we van onzen berg terug naar beneden (net zoals de Planckaerts), de "beschaafde" (het blijft Perú) wereld in en terug naar een bescheiden slaapplaats.

Qua contrast met deze eerste uitstap kon ons volgend berguitje wel tellen: het boerenhol Chavín de Huantar. Volgens onze niet altijd even betrouwbare Lonely Planet was het bijzonder jammer dat mensen hier niet overnachten. Een oergezellig dorpje met alle toeristische infrastructuur, zoals ons grandioze, net gerenoveerde koloniale hotel met tv en 24u warm water. In praktijk kwam dit neer op een tiental restaurants met keuze uit rijst, patatten en kip. Ons hotel was eerder een bric á brac van aan elkaar gemetselde huizen dat dringend moest gerenoveerd worden, een verschrikkelijk doorgelegen bed, een tv met enkel 3 regionale posten en een douche met in de kuip een naar beneden gevallen tegel. De toeristische infrastructuur beperkte zich tot 0 cafés en 3 internetbars. De internetbars dan maar: één had geen connectie, een ander was gesloten en bij nummer drie was een koerier sneller dan een mail versturen.

rafa_028.jpg

Dit alles tezamen maakt dat we om 20u15 reeds in onze pyjama in ons bedje lagen.

Daags nadien bezochten we 's ochtends in alle vroegte de ruines van Chavín. Die waren wel de moeite, met een ondergronds doolhof, een 8 meter hoog stenen zwaard en voor de tempel een veld met tribunes rond, vermoedelijk gebruikt voor ceremonies. Mijn idee was eerder een minivoetbalveld met een spelerstunnel aan. Ze hadden ook nog een ronde ceremonieplaats, waar volgens mij het baanwielrennen werd georganiseerd.

rafa_012.jpg

rafa_003.jpg

Nadien busten we terug naar Huaraz om gisteren luxueus (Cruz del Sur!) verder te reizen naar grijs Lima.

Groetjes,

Raf en Ellen

PS: PRIJSKAMP

Het onderstaande busje werkt een beetje als de Lijn in Vlaanderen. Alleen is het veel kleiner en geraakt er een beetje minder volk in. Onze vraag nu, met hoeveel mensen, bestuurder incluis, zaten we in dergelijk busje tussen Yungay en Huaraz gedurende meer dan een uur?

rafa_018.jpg

De winnaar krijgt een leuk souvenir eens we terug in Belgie zijn.
Antwoorden kan via een gele briefkaart naar Reyerslaan 52 - Kamer 3N13 - 1043 Brussel of post het antwoord hieronder in een comment voor 14 juni. Succes!

Geplaatst door Raf-Ellen 4:57 Gearchiveerd in Peru Reacties (3)

(Berichten 6 - 10 uit 31) « Pagina 1 [2] 3 4 5 6 7 »